Asbest in puin of bodem geeft menig eigenaar, ontwikkelaar of bouwonderneming kippenvel. Onderzoek wordt veelal als oplossing aangedragen om voorafgaand aan een transactie het risico te bepalen. Maar welke zekerheden geeft nu zo'n onderzoek? Is onderzoek altijd wel de oplossing?

Borger & Burghouts heeft dit vraagstuk samen met een wooncoöperatie en een projectontwikkelaar onder de loep genomen. Hierbij zijn onder andere resultaten van TNO-MEP studies geïnterpreteerd naar verschillende type onderzoeken.

Uit het onderzoek blijkt dat de kwaliteit van een bodemonderzoek sterk afhankelijk is van inspectie-efficiëntie, gewichtsinschattingen, steekproef en monstergrootte. In de praktijk blijkt dat meetfouten tussen de 25% en 120% mogelijk zijn. Met name de manier van veldwerk doen, de samenstelling van het monstermateriaal, de kwaliteit van de monsternemer en het laboratorium zijn hierbij bepalend.

Zekerheden? 

Voor één van onze relaties had dit grote gevolgen. We hebben de meetfouten gereflecteerd op de te ontwikkelen locatie en aansluitend zijn drie scenario's uitgewerkt, namelijk:

• Welke zekerheid bieden de huidige gegevens, dus zonder aanvullend onderzoek;
• Welke zekerheid biedt een aanvullend onderzoek d.m.v. het graven van monstergaten;
• Welke zekerheid biedt een aanvullend onderzoek d.m.v. het graven van monstersleuven.

Uit het onderzoek kan geconcludeerd worden dat bij maximale onderzoeksinspanning met maximaal 75% zekerheid gesteld mag worden dat er geen asbestverontreiniging op de locatie aanwezig is. In dit geval biedt aanvullend onderzoek een oplossing voor de transactie, waarbij de (rest-)risico's vervolgens evenwichtig in de beslissing kunnen worden meegewogen.

Meer informatie bij:
Joost Nijhuis